diumenge, 30 de juliol del 2006

rumbe-ando

todo empieza con esa sensación q desde ayer llevo dentro. algo q me remenea y se escurre a la vez.
busco alguna música q la pueda acompañar pa q me ayude a averiguar lo q es.
alejandrito, la cabra, sabina, llach, raimon, dionne, otis, albert pla, amaral, sabina, camarón, chambao.... el barrio.
los últimos seran los primeros, así q pillo el barrio dps de un poco más de medio año de haberlo comprao y casi no haberlo escuchao. me siento frente el ordenador, pongo el cd y veo a trasgu conectá

(1. vivir, muchas ganas de vivir)
- hola
- hola
- q tal?
- q tal?
- acabo de llegar y me largo a comer
- ok, q aproveche.-
y lo q llevo sintiendo des de ayer se para quieto y lo puedo coger- una cosa
- dime
- q faràs aquesta tarda?
- na de especial, y tu?
- et va b quedar?
- valens, pero vienes tu, jijijiji

(2. y no me digas q no estoy muy cuerdo, y no me digas q estoy medio loco, q pa tres días q voy a estar viviendo, yo no¿? me voy a comer el coco....)
q vengo, q vengo, q voy!!!
y una hora pa arreglarme y una hora pa venir, to a golpe de cuerda de el barrio, pa así poder seguir

(3. si a tu ventana llega la primavera hablando de quereles, tu no le abras la ventana, no me seas ventanera, no me seas ventanera....)

el cinzano y yo contentos recorremos el camino conocido.
los dedos tamborillean el volante, las palmas arrítmicas aprovechan las rectas para dejarse sentir, el cuerpo rumbea y rumbea sin dejar de conducir.
(4. tu q vives en el olvío, yo q existo en el silencio)
no voy directa al punto de encuentro. aprovechando q visito esas tierras, hago pará en una obra q está allí cerquita pa ver q tal va. sin poder profundizar, le doy el visto bueno superficial y ahora sí puedo acabar de llegar.
aparco, perdida y pasito a pasito me acerco al portal.
sentá en la escalera me pongo a contemplar.
una fachada altísima.
un chico se despide de una pareja antes de entrar.
dos chicas pasan y vuelven a pasar.
(5. tu me has hecho q tu olvío sea el mayor de mis castigos, ten piedad de mi amor)
una trasgu contenta y con pelos remodelados sale por la puerta.
abrazo profundamente larguito y besotes en las mejillas.
vamos, la sarita nos espera.
no se me permite colar a los de el barrio en el cd. los fitipaldi sirven como fondo de conversación.
charleta q charleta, no nos saltamos la salida por los reflejos de trasgu.
parking y a patear. hay un libro por comprar.
(6. no quiero q te vayas, tampoco q te quedes, no sé ni lo q quiero y yo le voy a pedir al tiempo q me ayude el pensamiento)
de camino al fnac hay tiempo pa comprar un par de pantalones.
subimos y subimos y no lo encontramos.
nos separamos para ampliar la zona de búsqueda, pero hay tantos libros por ver, tantos q atraen, q dejo en un segundo plano la búsqueda y me pongo a mirar.
uno, na más verlo, me llama la atención y lo pillo sin necesidad de reflexión pa ver si yo, q soy hada autodidacta, puedo ampliar mi educación.
en la estantería de la poesía me vuelvo a percatar q no hay manera de encontrar un libro Girondoniano.
y ahí me encuentra trasgu.
utilizando el sistema más práctico, el preguntar, ha encontrado el sitio donde estan los libros de la temática q buscamos, vamos pallá o te quedas? vamos, vamos q nos vamos!
y allí encontramos lo q buscamos y reímos al hojearlos.
pillamos dos, uno pa regalo y uno pa quedar. suerte q no creemos!
una pasada rápida por el area musical y caja.
en la escalera mecánica trasgu se sube sin pensárselo a un escalón y se gira.
- pero q haces?
y nos partimos de risa al estar yo todavía ahí arriba sin acabar de decidir en cual escalón quiero subir.
salimos.
(7. (esta me la salto pq no me gusta))
- vamos a sentarnos?
- aquí en medio? uix! vamos pal mar!
y nos metemos por callejones y el mar está ahí pero no acabamos de llegar.
caen otros pantalones. suerte q sólo íbamos a por un libro ñaña
nos vienen ganas de té y nos metemos en una calle y una foto me llama.
echo una, dos, tres, cinco.... bueno, unas cuantas fotos. trasgu me espera al final de la calle.
tiramos parriba y volvemos a girar.
- pero si por aquí volvemos a salir a la calle de donde venimos!
- q no, q ya sé donde voy.
- tu te has desorientado al echar las fotos.
pero vamos, y las calles me quitan la razón. volvemos a salir al mismo callejón.
mejor nos dirigimos a la tetería sin atajos. la hallamos a cal y canto.
decidimos ir a la otra dando una vuelta y la allamos en la misma situación.
(8. dame un besito, dame un besito, q se derrita en mis labios, como un caramelito, pero q da-me un besito, dame un besito....)
pasamos de la teína a la cafeína y nos tomamos unas latas sentás en la escalera de la catedral.
nos descalzamos.
dios! parezco de la tribu de los pies negros!
comentamos los libros. compartimos silencios.
tan a gustito q se está no hay manera de levantarse y echar a andá.
a pasos tranquilos llegamos a la sarita, ahora si puedo colar el barrio en el cd y volvemos pa El Punto de Encuentro rumbeando al ritmo de su son.
(9. cuando tu puedas amor, me mandas un sueño, pq creo q me hará falta para afrontar la noche ya q por mi orgullo te he dejado sin mis besos, hoy te cuento lo q siento)
una vueltecica por el polígono industrial pa buscar alguna q otra obra q tenemos en construcción. no encontramos ninguna, mejor será q pregunte la ubicación.
llegamos al punto.
despedida con abrazotes y besotes y un cambio de coche q por un segundo me cambia la cara.
subo a mi querido cinzano q, con los de el barrio, me pide q le dé un besito.
un beso suave cae en el volante antes de empezar a correr.
(10. yo me voy al mundo, no se cuando volveré)
y me voy apretando el claxon, sacando una mano pa saludar, la música a todo trapo y sin dejar de rumbear.
'
me gusta vivir la vida y gozar de libertad
yo soy un buscavía y pido la voluntad
en una plazuela duermo
en una plazuela canto
ya me echao dos coleguitas
q me cantan por el barrio
cantan algo de una calle, una calle del amor
si q cantan muy gracioso
pero yo canto mejor.
'
la autopista de cuatro carriles me trae recuerdos y emociones q se suman a las del día. juntos hacemos camino. la bajada me incita a apretar el gas, el aire entra furioso por la ventanilla y la luna lunera q está creciendo, me mira mientras yo me pongo a cantar. si algún día queréis encontrarme buscadme allí, donde se me multiplican las emociones q no puedo evitar sentir.
(11. a por ellos mis valientes, adelante mis ratones, la vida se multiplica, hay q roer muchos calzones)
llego al pueblo dejando al cinzano reposando y yo, voy a hacer otro tanto.
'
'
'
busco
y a veces donde busco, encuentro

5 comentaris:

Darkhorse1974 ha dit...

Un dia completito eh? ;)

neus ha dit...

me encanta!!! :)

su* ha dit...

pozí dark, todo el fin de semana ha sido completito!
;)


elur! petonàs!!!

Pep ... però posa-li Angu, també ha dit...

Encara no estem de vacances, petita Su? De tota manera, ja veig que els findes són aprofitats a tope!!!

Cuida't!
Petonets!

su* ha dit...

hola gran pep,
tot i q encara vaig a la feina, ja fa algun dia q stic de vacances.

turim! reinona de mi corazón! luz de mis ojillo! compañera de viajes entre nubes! q alegría leerte por aquí! tmb me acuerdo de ese día, gracias por las sugerencias ;)
besotes y ya mismo nos vemos!!!